Arquivo por etiquetas: Pedro Feijoo

Presentación de OS FILLOS DO MAR na entrega do Premio San Clemente

Eu son…BALBINO. Un rapaz da aldea. Coma quen di, un ninguén. E ademais, pobre.

Así se presenta o protagonista da novela máis popular da literatura galega: Memorias dun neno labrego.

51 anos despois, o eco desas palabras volven resoar na novela de éxito máis recente: Os fillos do mar.

O meu nome é Simón. Aínda que tamén podería ser Nada. Se me descoido, xa nin os amigos chaman.

SAF_0364

Clara e Sara na Presentación de Pedro Feijoo

Estamos plenamente convencidos de que o noso autor galardoado, Pedro Feijoo, non está a facer de forma consciente un paralelismo entre os dous protagonistas: Balbino e Simón, pero no “océano da memoria” dos lectores hai correntes subterráneas que conectan as lecturas máis recentes con outras que se fixeron anteriormente. Por iso podemos ver en Simón un fillo daquel Balbino que herdou a condición de Ninguén pero tamén a súa fonda humanidade e a súa xenerosa bondade. E, por suposto, a afección pola aventura. Agora non se trata da rebusca de chapas no campo da festa senón de tesouros que esixen máis risco coma o que se agocha na Boca do Inferno.

Os fillos do mar é, sobre todo, unha novela de intriga e aventuras, centrada nun tesouro xenuinamente galego, o ouro de Rande, pero coma as matrioscas, contén no seu interior outros xéneros narrativos. Hai pinceladas de novela negra, evidentes no relato da policía e os narcotraficantes, e moitas páxinas de novela histórica. Gozamos das aventuras dos dous protagonistas, Simón e Mariña, pero tamén aprendemos moitas cousas sobre a represión na posguerra, sobre o nazismo e a Batalla de Rande. E descubrimos que en Vigo houbo un arquitecto francés racional e con bo gusto: Michel Pacewicz.

Aprendemos, Pedro, que ás veces é necesario levantar unha falsa fachada para defender na trastenda unha causa nobre, como fixo Eneas coa súa empresa Troia.

A novela engancha desde o primeiro momento, e como a samesuga que non é quen de deixar de chuchar, nós tampouco dabamos abandonado as aventuras de Simón e Mariña. Unha páxina pedía outra. O estilo áxil, marcado por unha linguaxe sinxela e unha fina ironía, tamén favorece esa conexión intensa co lector. E parécenos un acerto a organización da novela en escenas, porque facilita a comprensión dos saltos temporais que se producen no fío da historia.

En fin, moitas grazas, Pedro, por converter en realidade o que sempre se di da obra literaria: debe servir para gozar.

Nós gozamos moito, moito, con ela.

 Sara Mouriño e Clara  Durán (ex-alumnas)

SAF_0687

Pedro Feijoo asinando exemplares da obra premiada

Deixar un comentario

Arquivado en Presentación

Presentación de PEDRO FEIJOO na entrega do Premio San Clemente

Pedro Feijoo é de Vigo. Naceu vinte anos antes ca nós, en 1975. De pequeno puido escoitar a voz e as historias dun dos grandes mestres da literatura: Álvaro Cunqueiro. Coñeceuno a través de seu avó nas oficinas de Faro de Vigo. Como sabedes, o escritor mindonense foi durante anos periodista e mesmo director do xornal e o avó de Pedro, un dosredactores. Do autor de Merlín e familia herdou a navalla con que cortaba o queixo no momento da cea e tamén o seu gusto pola fábula. Ademais de Cunqueiro, os seus referentes creativos abranguen autores como Xulio Verrne, Dickens, Eduardo Mendoza, Woody Allen e Suso de Toro, a quen considera o seu valedor e titor dos primeiros pasos no mundo da creación literaria.

SAF_0372

Clara e Sara na Presentación de Pedro Feijoo

Pedro Feijoo licenciouse en Filoloxía, pero a súa vida estivo centrada no mundo da música. Ademais de compositor e promotor, formou parte de dous grupos: Los Feliz e Lamatumbá. Quen siga o Xabarín Club pode recoñecer a Pedro tocando o baixo no videoclip A festa son eu, gravada por Lamatumbá para o programa da televisión de Galicia en 2011.

Escoita, Xabarín! / Teño unha festa no meu peito que é o motor da miña vida…

Comeza así a canción do videoclip, por se alguén quere facer memoria. Sobre o panorama musical galego escribiu en 2005 o libro Viva o Fu Remol.

No ano 2012 veu a luz a súa primeira novela: Os fillos do mar. A obra tivo un parto excelente. Como se adoita dicir popularmente, foi chegar e encher. Ademais dos galardóns, novela finalista dos Premios Xerais 2011 e posteriormente Premio San Clemente, a obra tivo unha excelente acollida por parte do público e da crítica. Nestes momentos vai na súa sexta edición. Hai 3 meses publicou a súa segunda novela: A memoria da choiva

.

Estes son os datos autobiográficos, pero como é o artista que se agocha detrás do autor Pedro Feijoo? Na cabeceira da súa conta de Twitter ten escrita a seguinte lenda:

Pirata, psicópata e ladrón. Só na escrita. De momento…

Quen lea a súa obra literaria non tarda moito en descubrir que detrás do escritor de carne e óso se agocha un aventureiro que non ten ningún remordemento para usar as naves da ficción e entrar nas mentes dos lectores e roubarlles o seu tempo e incluso o seu sono. Iso foi o que sentimos nós cando lemos Os fillos do mar: que a súa historia nos roubaba ata o sono.

Desa novela que te trouxo aquí, Pedro, imos falar agora.

Clara Durán e Sara Mouriño (ex-alumnas)

SAF_0386

Intervención de Pedro Feijoo

Deixar un comentario

Arquivado en Presentación

Os fillos do mar

XG00189701

O que máis me aferrou aos Fillos do mar foi a sensación dunha Galicia apaixonante e aventureira e a inmanente percepción do mar en todo o seu esplendor como elemento desencadeante da trama.

Pedro Feijoo comeza descubrindo ante os nosos ollos un Simón Varela que nos guiará dende lugares inextricables, pasando polo fondo corazón dun Vigo contemporáneo ata a praia de Canido ou as Illas Cíes. É un personaxe certamente peculiar, que o autor describe como un antiheroe que debuxaba na súa nenez chemineas tortas, que estudou arquitectura en Barcelona e que rematou residindo na súa cidade natal -Vigo- cun caótico estudo.

Un día, de súpeto, Simón recibe unha inesperada chamada dunha das persoas máis ricas e poderosas da cidade, Isabel Llobet, para encargarlle a reconstrución dunha fonte con moito valor sentimental para ela. Simón acepta a oferta de traballo, pero o proxecto vese frustrado pola imprevisible morte da anciá en condicións moi sospeitosas.

No enterro de dona Isabel, Simón coñece a Mariña e a Xulio Ascanio, fillos da falecida, coa que non tiñan contacto dende había moitos anos;  comunícanlle que o seu nome aparece no testamento da súa nai, o que lle resulta máis que estraño ao noso protagonista. A anciá deixoulle unha lista de letras sen ningún tipo de relación coa que Simón terá que loitar ata conseguir comprendela.

Tras moitos acontecementos e indagacións, Simón chega á conclusión de que hai algo sen explicación na morte de Isabel e decide comezar a buscar a verdade xunto con Mariña, pola que sente algo dende o momento en que a coñeceu…

Neste libro podemos revivir a Batalla de Rande e experimentar a euforia por atopar o tesouro perdido que será o principal móbil da aventura, con cambios de identidade, sentimentos agochados e personalidades que finxen ser outras para salvar a vida dos que sofren as opresións do Réxime franquista.

Como lectora, a tensión increméntase cando parece que Mariña e Simón atoparán mil e unha moedas douradas. Porén, non todo é o que parece, terás que ler a novela para descubrir o final.

A miña opinión persoal do libro é moi positiva. Creo que o autor conseguiu que Galicia chegase a ser o escenario dunha aventura que atrae a moitos lectores de moi diversas idades e intereses e iso é algo que non moitos conseguen. Ademais, a presenza do mar gustoume moito porque une a todos os personaxes, todos teñen algunha que outra relación con este precioso océano ao que se abren as costas galegas.

Sara Morato Costa, 3ºD

Deixar un comentario

Arquivado en Recensión

Exposición Premios San Clemente 2014

ImagenImagenImagenImagenImagen

Deixar un comentario

Arquivado en Exposicións

Entrega dos Premios San Clemente 2014

Sanclemente-656x403

Noticia en El correo gallego 

Noticia en El país

Noticia en Edicións Xerais

Deixar un comentario

por | Xaneiro 28, 2014 · 15:22

Entrega dos Premios San Clemente o 27 de xaneiro de 2014

O próximo 27 de xaneiro entregaránse no noso instituto os Premios San Clemente deste ano. Os gañadores foron elixidos

foto de todos hasta 18por alumnos do IES San Paio de Tui; do IES As Mercedes, de Lugo; do IES da Pobra e do noso centro. Petros Márkaris, coa súa novela Liquidación final, na modalidade de literatura en lingua estranxeira; Arturo Pérez Reverte, en lingua castelá, con El tango de la guardia vieja;  e Pedro Feijoo en lingua galega, con Os fillos do mar, recollerán este ano o seu galardón.

Son xa moitas as edicións deste prestixioso premio, no que estiveron presentes grandes escritores nacionais e internacionais, que sempre agradeceron que foran alumnos de Secundaria os que os elixiran.

Noraboa aos novos gañadores!

Deixar un comentario

Arquivado en Noticias