Arquivos mensuais: Febreiro 2017

Izán o da saca, de Xabier Quiroga, novo Premio San Clemente

izanIzan o da saca, obra de Xavier Quiroga, é a novela gañadora na modalidade en galego, nestes XXII Premios San Clemente.

Soamente con coller nas nosas mans o libro e ler ao revés o título,  podemos facernos unha idea de que trata, pois en realidade é “A casa do nazi”. Xustamente, este é o sitio máis importante da novela porque alí é onde Reina descobre toda a verdade. Ademais, nesta casa teñen lugar feitos clave da historia.

A novela comeza cun capítulo titulado A casca. Nel, ao Fiscal Superior de Galicia chégalle un sobre que contén unha novela chamada Izan o da saca e noticias de xornais galegos sobre falecementos dispersos polo país. Logo, relátanse os feitos da propia novela: A D. Manuel Varela Arias chégalle un correo dun home chamado Marcelo Cifuentes de Arxentina, dicíndolle que un emisor anónimo, “V”, lle pedía información sobre os nazis e que finalmente todas as investigacións apuntaban a D. Manuel. Este último, decide contratar a Pepe para investigar sobre o asunto. Reina contrata a súa vez ao seu amigo Barrabás e a Lelia para que lle axuden a investigar, pero un día o seu amigo aparece morto. Barrabás deixoulle no seu teléfono móbil unha foto dun casal de aldea. A foto tiña unha nota escrita nunha esquina que poñía “Izan o da saca”. A partir de entón, Reina afonda máis nas súas investigacións e consegue chegar ao fondo do asunto. Grazas ao Graciano, consegue descubrir quen é realmente D. Manuel e o máis importante, quen son seus pais.

A novela termina co capítulo A casca, ao igual que comezara. O fiscal decide eliminar todos os documentos porque resulta que tiña relación co novo presidente de Galicia, Xosé Antonio Arias Varela. Disto podemos deducir que realmente é D. Manuel Varela Arias.

Na miña opinión, ao narrarse dúas historias paralelas que están relacionadas, como se descobre ao final da novela, fai que a obra sexa moi intrigante, a par de que se nota que é unha novela moi traballada porque todos os feitos encaixan ao final coma se fose un puzzle. Tamén presenta unha estrutura peculiar. Nesta, intercálanse a historia actual, a do pasado, o subtítulo No escuro e as testemuñas da personaxe o Graciano que ten unha importancia clave na historia para comprender a relación existente entre as dúas historias. Ademais, debemos ter en conta que toda a narración transcorre nun período dunha semana aínda que ao lela, o lector ten a sensación de que pasou máis tempo. Isto, seguramente, sexa debido aos numerosos traslados que fai o protagonista, pois recorre boa parte de Galicia para facer as súas investigacións.

Ademais de ser unha novela policiaca, penso que o autor tamén quere denunciar a situación que se vivía naquela época debido ao falanxismo. Non só porque se nomea a Franco varias veces senón que tamén relatan os malos tratos que recibían os republicanos nesa época.

O autor mestura tanto feitos reais coma imaxinarios dunha forma moi sutil que fai que, desde o meu punto crítico, a novela sexa completamente críbel. Para min, no capítulo final (A casca) déixanos un misterio sen resolver pois se Marcial é quen lle envía a novela ao fiscal, qué relación ten cos personaxes da historia? Quen escribiu a novela? E cómo a conseguiu? Só existe unha persoa que nolo pode resolver, o propio Xavier Quiroga.

Celia Fernández Rial (1º BI)

 

Deixar un comentario

Arquivado en Uncategorized

Unos saltos temporales llenos de “Valor”

valor

   La última novela de la escritora Clara Usón, titulada Valor, hace que el lector tenga la sensación de estar leyendo, no una historia, sino tres a la vez. Juega de una manera muy inteligente a entrelazar historias, y aunque está dividida en tres partes o capítulos, en las que en cada una se desarrolla una historia principal, todas conviven simultáneamente. La autora cambia de una a otra, no en una misma página, ni en un mismo párrafo, sino que lo llega a hacer con tal delicadeza y astucia que lo consigue en una misma frase. Al comienzo este recurso puede chocar un poco como lector, al tener una sensación de incertidumbre de que nada encaja; pero ahí es donde reside el misterio. Aunque la obra no presenta grandes dificultades de lectura, si que es cierto, que requiere cierta concentración debido al constante cambio de tiempos y de espacios.

   En el primer capítulo es donde más se nota este atrevimiento de la escritora, dado que de un momento a otro podemos estar en la habitación de Mar, una adolescente de quince años sentada frente a su ordenador, con el libro de historia abierto, con un póster de Justin Bieber colgado en una de las paredes, a estar hablando con su madre, una directora de sucursal de una caja levantina que ha vendido preferentes, a pasar a encontrarnos en 1930 con Fermín Galán, un joven militar que decide poner en práctica sus ideales republicanos encabezando la revolución llevada a cabo en Jaca, o incluso retornar de nuevo al siglo pasado y estar en la historia de un fanático sacerdote en el campo de concentración de Jasenovac, situado en el Estado Independiente de Croacia, durante la Segunda Guerra Mundial.

En todos los personajes, tanto en los principales como en los no menos importantes secundarios, la autora profundiza en aquello que le da fuerza para seguir adelante, el valor; todos y cada uno de ellos se deben enfrentar a situaciones de riesgo, poner a prueba el coraje que poseen. El amor, el dinero, la revolución o la fe, harán que lo consciente solo sea una pequeña barrera para llegar a superarlos.

  Una lectura entretenida, que utiliza grandes recursos literarios, y que la hace una obra muy peculiar. Entrelazando personajes, tiempos y espacios, los lectores quedarán asombrados por la complejidad que esto supone, y en la que en última instancia, la autora aborda la esencia de toda gran narración: “la complejidad de la naturaleza humana y sus contradicciones.”

                                                                Mariña Rodríguez Arichabalaga (1º BI)

Deixar un comentario

Arquivado en Uncategorized